نشست خاكريزهاي راه آهن در خطوط پرسرعت

يکي از ملزومات توسعه اقتصادي، حمل و نقل و جابجايي كالا و مسافر در داخل کشور مي باشد. پراکندگي
جمعيت و صنايع مختلف و همچنين وسعت قابل توجه کشور، لزوم وجود يک شبكه حمل و نقل گسترده،
کامل و منظم در کشور را اجتناب ناپذير نموده است. به دليل مزاياي نسبي و رقابتي حمل و نقل ريلي
نسبت به ديگر گزينه ها، توسعه حمل و نقل ريلي از اولويت بالايي در کشور برخوردار است.
با پيشرفت فناوري و استفاده از خطوط ريلي پر سرعت، امروزه سفر با قطار در بسياري از کشورها نسبت
به استفاده از خودرو و هواپيما ارجح است لذا چنانچه بتوان سرعت سير را افزايش داد، مي توان انتظار
داشت رويکرد استفاده از سيستم حمل و نقل ريلي شتاب بيشتري از قبل داشته باشد.
توسعه خطوط پر سرعت ريلي در سال هاي اخير، لزوم تحقيق و بررسي براي ايجاد درك جامع تري از
خصوصيات و رفتار سيستم راه آهن در اثر افزايش سرعت را ضروري كرده است. يكي از پارامترهاي اساسي
تأثيرگذار بر خروج از خط در راه آهن هاي پرسرعت، تغيير شكل خط در اثر افزايش سرعت است. در اين
گزارش تخصصي، اثر افزايش سرعت بر نشست خطوط با سرعت بالا مورد بررسي قرار مي گيرد.