طراحي مجتمع هاي ايستگاهي مترو و نقش آن در توسعه پايدار شهري
تومان 49.300
پروژه هاي توسعه شهري در حوزه زيرساخت عموما زمان بر و از منظر اقتصادي فاقد توجيهات اقتصادي هستند. در اين ميان ، پروژه هاي حمل ونقل شهري به جهت وجود سامانه هاي رقيب از منظر اقتصادي، راحتي، دسترسي و سرعت، از وضعيت بغرنج تري برخوردار مي باشند. اين چالش سبب شده است هر نوع توسعه در زيرساخت هاي حمل ونقلي مستلزم در نظر گرفتن اقدامات تشويقي، تکميلي و سودآورد اقتصادي براي تحريک توسعه باشد. اين موضوع در طي 100 سال اخير، سبب شده است تا مديران و برنامه ريزان شهري در جستجوي مدلي براي مديريت اين چالش برآيند. در اين ميان توسعه حمل ونقل محور و ايجاد مجتمع هاي ايستگاهي به عنوان مترقي ترين نظريه توسعه شهري بالغ بر 25 سال در ادبيات توسعه شهري مورد توجه قرار گرفته است. اين مفهوم که ساختار چندوجهي در مواجهه با مسئله توسعه را مبتني بر شهرسازي پايدار، حمل ونقل انبوه بر و توسعه کالبدي متوازن پيگيري مي کند، امروزه در شهرهاي کوچک و بزرگ به عنوان راهکاري براي ايجاد جذابيت در مشارکت هاي اقتصادي و اجرايي براي توسعه و تشکيل يک نظام پايدار مديريت شهري ارائه کرده است. در اين گزارش علاوه بر معرفي اين رويکرد، ضمن تشريح موضوع توسعه پايدار، به بررسي نمونه هاي مختلفي از مجتمع هاي ايستگاهي در دنيا و ارزيابي تاثيرات آن بر توسعه شهري پرداخته خواهد شد.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.