تعميرات و نصب تجهيزات فشارقوي خطوط انتقال در شرايط خط گرم

پديده خاموشي چه به شکل خواسته و چه ناخواسته از جمله چالش هاي جدي پيشروي شبكه هاي توزيع و انتقال مي باشد. چراکه با اعمال خاموشي (دستي/اتوماتيک) ضربه سنگيني به اقتصاد ملي وارد شده و البته نارضايتي مشتركان و آسيب به تجهيزات فشار قوي درهنگام قطع و وصل مجدد را نيز در پي خواهد داشت. ازينروست که امروزه مهمترين هدف شركت هاي توليد برق، تامين انرژي الكتريكي مورد نياز مصرف كنندگان با صرف هزينه و سطح قابليت اطمينان بهينه مي باشد. وقفه در توليد صرف نظر از عامل ايجاد آن موجب كاهش سطح اطمينان سيستم مي گردد.
چنانچه از خاموشي هاي مرتبط با نيروگاه (ناشي از کمبود نيرو، اشکالات فني و غيره) بگذريم مهم ترين عامل قطعي جريان برق، انجام عمليات تعميري ناشي از بروز حوادث بر روي خطوط انتقال و توزيع نيرو (چه ضروري و حادثه اي) مي باشد. از طرفي جلوگيري از بروز اين گونه حوادث با توجه به تراکم و گستردگي شبکه ها در سطح شهر، جاده و مناطق کوهستاني امري است اجتناب ناپذير، لذا اگر قرار باشد جهت انجام عمليات تعميراتي خطوط انتقال يا توزيع بي برق شده و سپس تعميرات انجام شود، کليه مصرف کنندگان تحت پوشش بي برق شده و طبعا کار واحدهاي مربوط به مصرف کننده ها مختل خواهد شد.
چنانچه اين تعميرات بدون بي برق نمودن خط و در اصطلاح به روش خط گرم انجام شود نه تنها وقفه اي در امر توليد ايجاد نمي گردد بلکه شرکت هاي برق منطقه اي نيز انرژي توليد شده را بهتر به فروش رسانيده و از نظر اقتصادي و اجتماعي در جايگاه مناسب و مطلوب تري قرار خواهند گرفت. بنابراين با اطمينان ميتوان گفت تعميرات به صورت گرم در مقايسه با روش سرد مناسب ترين راه جهت كاهش خاموشي هاي شبكه و بالا بردن اطمينان و پايداري خطوط است.