اقتصاد چرخشي

امروزه افزايش جمعيت و گسترش شهرنشيني، توسعه رفاه و رشد اقتصادي جوامع، موجب تقاضا و مصرف فزاينده كالاها و انواع انرژي شده، و اين امر سبب توليد حجم بالاي زباله و آلودگي محيط از طيف هاي گسترده اي گرديده است. اين زنجيره به مرور زمان، با توجه به استفاده نامناسب از منابع و مصرف بي رويه، سبب وقوع آثار تخريبي و آلودگي محيط ­زيست و بالطبع تغييرات آب و هوايي شده كه به عنوان مهم­ترين مساله پيش روي دنيا و قرن حاضر از آن ياد مي‌شود.

مدل اقتصاد چرخشي، به عنوان يكي از مهم­ترين راهكارهاي مقابله با چالش‌هاي مذكور شناخته مي‌­شود. در اين مدل، هر محصول به گونه‌­اي طراحي مي­‌شود كه در پايان عمر مفيد خود وارد چرخه استفاده مجدد شده و بدين صورت كاهش زباله و كمترين اتلاف را در پي خواهد داشت. بر خلاف روش سنتي حاضر”استخراج –  فرآوري – تولید – دفع” ، اقتصاد چرخشي، استفاده طولاني­‌تر، استفاده حداكثري و كاهش مصرف مواد و انرژي اوليه را در همه سطوح از طراحي، برنامه ريزي، احداث، توليد، مصرف و … را پيگيري و برنامه ريزي مي نمايد.