از دهه 1960 ميلادي در شبكه برق دنيا، استفاده از سوئيچگيرهاي گازي (GIS) با اهدافي همچون كاهش حجم پستهاي فشارقوي، كاهش سر و صدا، كاهش آسيب به محيطزيست و همچنين افزايش قابليت اطمينان و ايمني، گسترش يافته است.
در ابتدا، گاز SF6 بهعنوان يك گاز عايق در اين تجهيزات بكار گرفته شد و طي سالهاي اخير، استفاده از SF6 به عنوان محيط عايقي در تجهيزات سيستم قدرت به واسطه اثرات مخرب شديد محيط زيستي و همچنين پايداري زيادي كه از لحاظ شيمیايي در اتمسفر دارد، محدود شد.
اين موضوع سبب شده است تا مطالعات گستردهاي در زمينه شناسایی گازهاي جايگزين SF6 جهت استفاده در تجهيزات سيستم قدرت با هدف كاهش ريسكهاي محيط زيستي و به تبع آن كاهش گرمايش زمين صورت پذيرد.
ويژگيهايي همچون ولتاژ شكست فركانس قدرت و يا ميزان ديالكتريك بودن گازهاي عايقي در شرايط مختلف از فشار و دما، شرايط ميعان آنها، ميزان انتقال حرارت، پارامترهاي ايمني، امكان بازيابي در قابليت عايقي، عوامل محيط زيستي از جمله معیارهایی ميباشند كه به منظور مقايسه گازهاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته تا امكان و يا عدم امكان استفاده از آنها در تجهيزات فشارقوي تعيين گردد. شركتهاي پيشرو در اين زمينه تحقيقات و فرآورده هاي مختلفي براي گازهاي جايگزين با SF6 داشته اند كه نتيجه اين تحقيقات، معرفي دو گاز جديد ميباشد.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.