معماري همساز با محيط در طراحي و ساخت برج هاي خطوط انتقال در دنيا

در اغلب کشورهاي دنيا و از جمله در ايران، برج ها و خطوط انتقال هوايي فشار قوي تنها به عنوان سازه هايي فني شناخته مي شوند كه وظيفه ي آن ها انتقال توان الكتريكي از نقطه اي به نقطه اي ديگر است. اين برج ها از لحاظ الکتريکي و مکانيکي الزامات و استانداردهاي فني را رعايت مي کنند و از لحاظ اقتصادي نيز معمولاً بهينه هستند. اين در حالي است كه گسترش مناطق مسکوني و مسيهاي ارتباطي باعث شده است که بخش قابل توجهي از خطوط انتقال از مناطق شهري و مسکوني، کنار جاده هاي، معابر و يا منابع طبيعي، تفريحگاه ها و … عبور کند و بنابراين اين امکان موجود است كه به سازگاري بصري بيشتر آن ها با محيط مجاور نيز بيشتر پرداخته شود. موضوعي که در دو دهه اخير، در اغلب کشورهاي پيشرفته دنيا مد نظر بوده است.
بهبود وضعيت بصري و معماري در اغلب سازه ها در نظر گرفته مي شود و برج هاي خطوط انتقال برق نيز به دليل تعداد زياد، از اين قاعده مستثني نيستند. استفاده از برج ها با ساختار يا معماري جديد، خصوصا در مواردي كه جمع آوري برج هاي موجود به صرفه نباشد يا به دليل خاص بودن ناحيه، امكان عبور خط انتقال از كريدور ديگري موجود نباشد، راهكاري است كه در سطح بين¬المللي براي بهبود وضعيت ديداري خطوط انتقال انديشيده شده است. اين موضوع در خطوط عبوري از مناطق شهري يا پر رفت و آمد، خطوط عبور كننده از مجاور مناظر طبيعي و نقاط گردشگري بيشتر اهميت يافته است. از اين رو، مي¬توان با در نظرداشتن محيط عبور خط و مناظر آن، ساختارهايي را براي برج ها پيشنهاد كرد كه با حفظ قابليت هاي فني مورد نياز، داراي حداكثر هماهنگي با آن مناظر باشند يا برج هاي موجود را چنان آراست كه از ساختارهايي خشک و بي روح به عناصري هماهنگ و دلچسب با محيط تبديل گردند.
در اين گزارش مرور مختصري بر بحث برج ها و خطوط انتقال فشار قوي با ساختار جديد و ابتکاري با رويکرد بهبود وضعيت بصري شده است و طي آن، به روش ها و تجربيات استفاده از برج هاي مذکور در کشورهاي دنيا اشاره شده است.