خطوط انتقال به طور پيوسته در معرض پديدههاي مختلف طبيعي از جمله باد و طوفان و برف و پديدههاي انساني از جمله برخورد وسايل نقليه با برجها، خرابکاري و … قرار دارند. وقوع هر يك از پديدههاي مذكور در وهلهي اول باعث صدمه و سقوط سازههاي خطوط و در وهلهي دوم باعث ايجاد خاموشي و پيامدهاي بعدي مرتبط با آن ميشود. از ديد صاحبان و بهرهبرداران شبكه، وقوع هرگونه شكست و خرابي در خطوط انتقال علاوه بر واردکردن زيانهاي مالي گسترده به سازمان، ميتواند برنامهريزي تعمير و نگه داري، ايمني و همچنين اعتبار سازمان را به طور كلي زير سوال ببرد و در اغلب کشورهاي دنيا (بسته به مقدار و زمان خاموشي) باعث بروز پيامدهاي اجتماعي و سياسي مي¬گردد.
از روش هاي پايداري خطوط انتقال و افزايش قابليت اطمينان و تداوم تأمين انرژي الکتريکي در شبکه، انجام اقدامات پيشگيرانه از جمله بازديدهاي مستمر دورهاي به منظور رفع و يا جلوگيري از وقوع خرابي در برجهاي خطوط انتقال و همچنين شناسايي و برنامه¬ريزي روش هاي مقابله با شرايط ناشي از پديدههاي خاص در خرابي و سقوط برج ها مي باشد. خرابي سازه هاي خطوط بدترين نوع خرابي تجهيزات در خطوط انتقال برق محسوب مي شود، چرا که برج به تنهايي دچار تخريب نشده و غالباً ساير تجهيزات متصل را نيز تخريب مي کند، هزينه بسيار زيادي براي رفع آن مورد نياز است و مهمتر اينکه تعمير و راه اندازي مجدد خط مستلزم صرف زمان نسبتاً زيادي است که شرايط جوي نامناسب نيز وضعيت را بحراني تر مي کند. بنابراين سازههاي خطوط انتقال بايد مطابق با شرايط هر منطقه و ميزان وقوع خطرات طبيعي و انساني در منطقه مذكور، طراحي و پياده سازي شوند.
در اين گزارش ابتدا مفهوم شكست و مورد تحليل قرار خواهد گرفت. سپس نمونه هايي از حوادث مهم سقوط برجهاي خطوط انتقال در سراسر جهان كه موجب صدمه به زير ساخت شبكه انتقال شده است به تفصيل بررسي خواهد شد. همچنين اصول اساسي طراحي براي كاهش آسيبپذيري خطوط در برابر چنين حوادثي و همچنين اصول بازسازي و بازيابي پس از شكست و سقوط سازههاي خط مورد بررسي قرار خواهدگرفت.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.