سبک ها و روش هاي نوين در تثبيت و پايدارسازي ترانشه ها

در سال هاي اخير بخش عمده ساخت و سازها، از جمله زير ساخت‌هايي مانند شبكه راه ها، برق و آب در کشورهاي در حال توسعه متمرکز شده است. اما در اين کشورها اراضي در مناطق و محدوده هاي شهري ارزش بسيار بالايي داشته و عملا” موجب چالش ها و محدوديت هاي گستردهاي براي متوليان امر در تملک زمين هاي مناسب با قابليت توسعه آتي و اثرات پيراموني آنها روبرو کرده است، يکي از راه هاي پيش رو احداث سازه، ساختمان ها و تاسيسات در دامنه کوه ها و تپه هاي مرتفع و يا زمين هاي با خاک نامرغوب و با سطح ايستآبي بالا مي باشد، که بطور معمول رشد و توسعه مناطق مسکوني به اين واسطه متوقف شده است. اما خاکبرداري و حفاري اوليه در اراضي مذکور موجب ايجاد ترانشه ها و ديواره هاي مرتفع و بسيار ناپايدار ميگردد، که با از دست رفتن چسبندگي اجزاي خاک بواسطه عوامل طبيعي، شاهد نشست و يا وقوع ريزش واريزه ها از بالادست و لغزش زمين هاي اطراف ميگردند.
در اين راستا و به منظور استفاده بهينه از منابع در اين كشورها و كاهش هزينه هاي اجرايي، ايمن سازي محيط پروژه ها و ايجاد شرايط مطلوب، نياز به انجام مطالعات پايدارسازي ترانشه ها به عنوان يک ضرورت مورد توجه قرار گرفته است، و گزارش حاضر با لحاظ شاخص هاي اقتصادي و محدوديت هاي مالي و قابليت اطمينان، نسبت به جمع بندي سبک ها و روش هاي نوين و بويژه راه حل هاي عملي و مقايسه آنها با يکديگر و برجسته کردن نقاط ضعف و قوت آنها جهت انتخاب بهترين روش ها در اين زمينه پرداخته است.
در اين گزارش تلاش شده تا ضمن آشنايي با روش هاي پايدار سازي شيرواني ها، از ابتدايي ترين روش ها تا روش هاي ديواره هاي نگهبان پيچيده معرفي گردند. همچنين در اين گزارش به بررسي روش هاي حفاظت رويه‌ي شيرواني ها نيز اشاره شده و در نهايت جهت سهولت در تصميم گيري به بررسي مزايا و معايب و استفاده‌ي هر يک از اين روش ها در شرايط خاص خود پرداخته شده است.