روش هاي کنترل آب هاي غيرسطحي در احداث پروژه هاي زيرزميني

امروزه اي ستگاهها، تونل هاي ترافيکي و مترو از اصليترين فضاهاي زير سطحي در تو سعه شهري هستند که با هدف
تسهيل دسترسي، تردد و کاهش ترافيک در معابر احداث مي شوند. در طراحي و اجراي پروژه هاي ايستگاه ها و تونل
هاي شهري همواره مسائلي همچون هزينه، زمان، ايمني، کيفيت مصالح و اجرا، محيط زيست و همچنين تداخلات با
محيط ديناميک و زنده شهري از درجه اهميت بالايي برخوردار هستند. تلفيق معيارهاي فوق با چالشها و م شکلات
اجرايي، همواره باعث شده تا پروژه هاي زيرسطحي بعنوان طرح هاي دشوار و پيچيده در صنايع مختلف مطرح باشند.
يکي از اين چالش هاي معمول که مشــکلات عديده و زيادي در حين احداث و اجرا پروژه ها بدنبال خود دارد و آثار
مخرب آن در مرحله بهره برداري از طرح ها نيز ادامه دار است، ورود آب به داخل محدوده پروژه و تاسيسات زيرسطحي
مي باشد. بنابراين لازم ا ست محدوده ها و کميت جريان آب، ميزان فشار وارده بر پوشش هاي پروژه هاي زيرسطحي از
سمت آب هاي زيرزميني، کيفيت و مدل هاي محدود کننده ها و زه کشي آن پيش بيني و در طراحي ها و بخش مهندسي
طرح ها لحاظ گردد.