روشها و راهكارهاي مقاوم سازي سازه ها

با توجه به موقعيت لرزه خيزي کشور ايران و قراگيري کشور بر روي سه کمربند فعال زلزله و وجود بافت هاي فرسوده
فراوان در کشور، وقوع زلزله همواره موجب بروز خسارت هاي زيادي در زير ساخت های کشور ميگردد. ازاينرو
جهت حفظ سرمايه هاي ملي و جلوگيري از وقوع بحران در زمان زلزله و حوادث طبيعي لازم است توجه خاص و
ويژهاي به مقاوم سازي سازه ها و بافت هاي فرسوده شود.
تجربه هاي بدست آمده از زلزله هاي گذشته نشان از آسيب پذيري بالاي ساختمان ها دارد لذا مقاوم سازي
ساختمان ها موجب کاهش آسيب پذيري و بهبود عملکرد لرزهاي ساختمان ها ميشود. انجام مطالعات مقاوم
سازي و به سازي لرزه اي نياز به ارزيابي ساختمان ها جهت تعيين اولويت و تقدم انجام مطالعات آسيب پذيري
ساختمان ها دارد لذا ضروري است با شناسايي و بررسي تمام موارد، پارامترها، معايب و نقايص موثر در مقاومت
سازه در برابر نيروهاي جانبي وارده به سازه ها همانند زلزله و نيز درجه بندي تاثير اهميت آنها بر آسيب
پذيري سازه بتوان ميزان آسيب پذيري سازه را بطور تقريبي و سريع برآورد نموده و باتوجه به تاثير عوامل
مختلف بصورت يک مقدار کمي بيان نمود تا بتوان بر اساس ميزان و درجه اهميت و احتمال خرابي آنها
نسبت به اولويت بندي براي انجام مطالعات بهسازي لرزه اي اقدام نمود.
در اين راستا مي توان به بهسازي سيستم کلي ساختمان با استفاده از ميراگرها، جداگرهاي لرزه اي و يا به
مقاوم سازي بخشي از ساختمان با توجه به ضعف های موجود به صورت موضعي پرداخت. روش هاي متعددي
براي مقاوم سازي سازه ها وجود دارد که روش مناسب با توجه به شرايط و ويژگي هاي پروژه و مسائل مالي
انتخاب ميشود.