در مناطق شهري و همچنين مناطق صنعتي شبكههاي الكتريكي با رشد و توسعه شديد مواجهاند، كه به دليل ارزش بالاي زمين، تعدد خطوط عبوري زيرساختهاي آب، برق و گاز و همچنين نياز به تدابير ايمني بيشتر در اين مناطق همواره سعي بر محدود نمودن حريم خطوط انتقال برق ميشود. يكي از راه حلهاي موجود براي افزايش ظرفيت در اينگونه مناطق با حفظ حريم موجود استفاده از خطوط انتقال هوايي كمپكت و فشرده ميباشد.
در خطوط انتقال برق هوايي كمپكت و فشرده به دليل نزديكتر شدن فازها به يكديگر، فاصله متوسط هندسي فازها و به تبع آن راكتانس معادل خطوط انتقال نيز كاهش مييابد، بنابراين قابليت انتقال توان خط افزايش مييابد. از اينرو اين خطوط ميتوانند در جايگزيني با خطوط قبلي و بدون نياز به افزايش حريم، براي افزايش ظرفيت توان و همچنين ارتقاء ولتاژ خطوط انتقال برق هوائي استفاده گردند كه اين امر موجب صرفهجويي زيادي در هزينههاي پروژه گردد.
در ساختار اينگونه خطوط به دليل نزديك شدن هاديها به يكديگر و همچنين به بدنه برجها، احتمال وقوع اتصال كوتاه و يا جرقه برگشتي افزايش مييابد. لذا طراحي خطوط فشرده نياز به تخصص و دقت در محاسبات، جزئيات فني براي رعايت و حفظ حداقل فاصله عايقي مورد نياز و همچنين محدود نمودن تنش يا ميدان الكتريكي در سطوح هاديها را طلب مينمايد.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.