با توجه به سوابق لرزه خيزي کشور و نحوه احداث بناهاي عمراني در سالهاي گذشته و همچنين وجود پتانسيل بالا در اکثر شهرهاي پر جمعيت کشور براي حوادث غير قابل پيش بيني، لازم است مسئله مصون سازي طرح هاي عمراني از آثار منفي موارد فوق به طور جدي مورد توجه قرار گيرد. نابودي سرمايههاي ملي و انساني بر اثر زلزلههاي مخرب، لزوم توجه به مقاوم سازي ابنيه و ساختمانهاي موجود را اجتناب ناپذير ميکند. سازههايي که با آئين نامههاي متداول طراحي شدهاند از لحاظ تأمين امنيت و سلامت جاني عملکرد خوبي دارند اما ميزان خسارت وارد بر اين سازهها (بخصوص سازههايي مثل بيمارستان و مراکز درماني که کارآئي آنها با اهميت است) بالا بوده است. آئين نامههاي طراحي کنوني سازهها در برابر زلزله عمدتاً با هدف کاهش تلفات جاني ناشي از زلزله تدوين شدهاند و تجارب حاصل از زلزلههاي اخير نيز نشان دهنده کارآمدي آنها در زمينه کاهش تلفات ناشي از زلزله است. با توجه به تعداد و گستردگي سازههاي آسيب پذير در برابر زلزله و نواقص اجرايي در سطح کشور، بودجه و زمان بسيار زيادي لازم است تا تمامي اين سازهها نوسازي و جايگزين شوند. لذا مقاوم سازي سازههاي موجود با تدابيري که حداقل هزينه و حجم مصالح و زمان را نياز داشته باشد، تنها و بهترين راه حل جهت جلوگيري از فجايع و مصيبتهاي آتي است. سازههاي مدفون مانند نيروگاه سدها که در تونل قرار دارند و يا متروها، به واسطه آن که يکي از عناصر مهم در شريانهاي حياتي هستند، بايد به گونهاي طراحي شوند که در طول زمان بهره برداري بتوان بهترين عملکرد را از سيستم انتظار داشت. بنابراين دستيابي به روش يا روشهايي جهت تعمير و بهسازي سازههاي مدفون جهت بالابردن کارايي سيستم در طول زمان بهره برداري ميتواند بسيار مهم باشد.در اين گزارش به مفاهيم و روش هاي تعمير و مقاوم سازي سازه هاي مدفون پرداخته ميشود و روش هايي در هر بخش ارائه ميگردد.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.