تمايل روز افزون به راه آهن شهري براي کاهش تأثيرات حمل و نقل شهري به دليل ظرفيت، قابليت اطمينان
و عدم انتشار گازهاي آلوده است. با اين حال، در شرايطي که با افزايش تقاضاي ظرفيت و افزايش هزينه هاي انرژي
و در جاهايي که ساير روش هاي حمل و نقل به طور قابل توجهي عملکرد محيطي خود را بهبود مي بخشند، راه
آهن شهري بايد مصرف انرژي خود را بدون تحت تأثير قرار دادن کيفيت خدمات خود به حداقل برساند. مصرف
انرژي ريلي شهري با طيف گستردهاي از عوامل وابسته بهم تعريف شده است. بنابراين به جاي تمرکز بر روي ذخيره
انرژي در سطح زير سيستم، يک چشم انداز گسترده تر از سيستم مورد نياز است. اين گزارش به ارائه يک تصوير
جامع از چگونگي کاهش مصرف انرژي راه آهن شهري در شبکه هاي هوشمند آينده مي پردازد. در ابتدا مقدم هاي
از چگونگي ظهور مفهوم شبکه هاي هوشمند در شبکه هاي الکتريکي ذکر شده و در ادامه به معرفي وجوه مشترک
شبکه هاي هوشمند ريلي با شبکه هاي هوشمند الکتريکي پرداخته شده است. همچنين ارزيابي جامعي از
روش هاي اصلي، استراتژي ها و فناوري هايي که در حال حاضر براي به حداقل رساندن مصرف انرژي وجود دارد
ارائه شده است. اين موارد عبارتند از: ترمزگيري ژنراتوري، راهبري بهينه قطار، کاهش تلفات کشش، اندازه
گيري و مديريت هوشمند انرژي. در ادامه جهت درک هر چه بهتر عملکرد سيستم تامين توان ريلي، ارتباط
متقابل بين حرکت قطار و مصرف توان آن به صورت جامع شرح داده شده است. در انتها هم نسل آينده
شبکه هاي هوشمند و چالش ها پيش رو در بهينه سازي مصرف انرژي ذکر شده است.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.