افزایش درصد نفوذ منابع انرژی توزیع شده در شبکه های توزیع

کربن‌ زدايی در شبکه‌های توزيع با رويکرد تجديدنظر در منابع تامين کننده انرژی، يكی از ستونهای اصلی تلاش‌های جهانی برای کاهش اثرات ناشی از تغييرات آب و هوايی و زيست‌محيطی است. پيش‌بينی می شود، استفاده از منابع تجديدپذير، نقش مهمی در کربن‌ زدايی جهانی داشته باشد.

اما با توجه به نوسانات توليد در منابع تجديدپذير همانند منابع بادی و خورشيدی که خروجی آن‌ ها به شرايط آب و هوايی وابسته می باشد، اينرسی پايين منابع تجديدپذير و كيفيت توان، قابليت اطمينان پايين تر اين منابع، چالشهای جديدی را براي شبکه های توزيع ايجاد نموده است.

در اين راستا، استفاده از منابع انرژی توزيع شده DERs: Distributed Energy Resources شامل مجموعه منابع توليد پراكنده، پاسخگويی بار و ذخيره‌ سازهای انرژی، انعطاف‌پذيری موردنياز براي كاربرد اين منابع را در شبكه ايجاد می كند. از اينرو، تحليل و برنامه ريزی مقتضی برای مواجه با چالش‌ها و فرصت‌های پيش رو، حاصل از فناوری های DER و روند ادغام آنها در صنايع و شبكه های برق از اهميت ويژه ايی برخودار است.