ارزيابی و کاربرد بتن های سازگار با محيط زيست

با توجه به اينکه محافظت از محيط زيست يکي از اساسي ترين بحران هاي جامعه بشري است که بايد در تمامي صنايع به آن توجه ويژه شود. با توجه به نقش بتن به عنوان پرمصرف ترين مصالح ساختمانی در پيشرفت های ساختمانی کشورها، بايد با در نظر گرفتن مشکلات زيست محيطی موجود، اين مصالح پر مصرف مورد ارزيابی زيست محيطی قرار گرفته، توليد و مصرف آن و مواد متشکله اش، تعامل با محيط زيست در طول عمر مفيد و بالاخره چگونگی بازگشت مواد حاصل از تخريب و راهکارهای کاهش اثرات مخرب کاربرد آن بر محيط زيست مورد ارزيابي ويژه قرار گيرد.
صنعت سيمان و بتن از جمله صنايعي است که در کاربرد مواد معدني نظير سنگ آهک، خاکرس و آّب از طبيعت، مصارف سنگين انرژي و توليد گازهاي مضر نظير CO2 نقش قابل توجهي در تخريب محيط زيست دارد. در مجمع تشکيل شده در ريودوژانيرو و سپس در کيوتو ژاپن و اخيراً در سال 2015 ميلادي در پاريس،کشورهاي جهان تصميم گرفتند به منظور کاهش آلودگي در محيط زيست و کمک به توسعه پايدار، توليد گازهاي گلخانه اي را کاهش دهند. روند رشد جمعيت و استفاده بي رويه از منابع طبيعي و مواد اوليه و گسترش صنعت و افزايش آلودگي در اثر توليد گازهاي مختلف، انجام اين هدف را با مشکل مواجه مي سازد. صنعت سيمان و بتن از جمله صنايعي است که در کاربرد اوليه مواد خام نظير سنگ آهک و خاک رس و آّب از طبيعت و توليد گازهاي مضر نظير CO2 نقش قابل توجهي دارد که با توجه به توليد گسترده آن بايد تمهيدات لازم در جهت کاهش لطمه هاي وارد شده به محيط زيست بررسي گردد.