با افزايش و گسترش فزاينده نياز به انرژی الکتريکی در دهههای اخير، ضرورت توسعه و ايجاد زيرساختهای لازم برای گسترش سيستمهای قدرت افزايش يافته است. توسعه ظرفيت شبکه انتقال با احداث خطوط جديد و افزايش ظرفيت خطوط موجود يکی از گزينههای مورد توجه و مهم در اين رابطه میباشد. امروزه روشها و فناوریهای گوناگونی جهت انتقال انرژی الکتريکی وجود دارد که هر کدام از آنها کاربردها، مزايا و معايب مختص خود را دارند. در اين ميان خطوط انتقال هوايی پرکاربردترين نوع در خطوط انتقال فشارقوی میباشند که به دلايل گوناگونی از جمله استفاده از هوا به عنوان ماده عايقی، امكان ايجاد فواصل زياد بين فازها و …، انتقال توان الكتريكي در سطوح ولتاژ بالا را از طريق اين خطوط به راحتی امکانپذير کرده است. اين خطوط به علت داشتن مسيرهای طولانی و قرار گرفتن در محيط آزاد، دائماً در معرض خطر برخورد صاعقه بوده که میتواند منجر به بروز قطعی در خط و اختلال در شبکه شود. اصلیترين و مهمترين روش حفاظت خطوط هوايی انتقال نيرو در برابر برخورد مستقيم صاعقه به آن، استفاده از سيمهای محافظ در بالای هادیهای خط میباشد. بنابراين مهمترين وظيفه سيمهای محافظ در خطوط هوايی، حفاظت هادیهای خط در برابر برخورد مستقيم صاعقه به آنها و جلوگيری از بروز اختلال در شبکه میباشد.
براساس نحوه اتصال سيم محافظ به بدنه برجها و همچنين پيوستگی آن، آرايشهای متفاوتی از سيم هاي محافظ از جمله سيم محافظ پيوسته، قطعهبندی شده و ايزوله شده بكار گرفته ميشود که هر کدام از آنها کاربردها، مزايا و معايب خاص خود را دارا هستند. در اين گزارش به بررسي انواع اين آرايشها، كاربردهاي هر كدام و اثراتي كه هر يك از آنها بر عملكرد فني و اقتصادي خط خواهند گذاشت، پرداخته خواهد شد.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.