راهکارهاي کاهش سطح اتصال کوتاه در شبکه هاي قدرت

طراحي مناسب شبكه و استفاده از تجهيزات كارآمد و نحوه کنترل آن‌ها در يک شبکه الکتريکي بايستي به گونه اي باشد که علاوه بر کارکرد مناسب در شرايط کار عادي، بتوانند در شرايطي که اختلالاتي در شبکه ايجاد مي‌شود، قابليت تحمل و رفع اين اختلالات را داشته باشند. شدت افزايش اختلالات، درجه اهميت شناسايي و نحوه برخورد با آن را مشخص ميسازد. شاخص ترين آن‌ها حوادث غيرمتعارفي هستند که در شبکه به وقوع ميپيوندد و با عنوان خطاي اتصال‌کوتاه شناخته مي‌شوند. اتصال‌کوتاه ممکن است در هر نقطه اي از ژنراتور تا المان هاي موجود در پست و يا خطوط ارتباطي رخ دهد. با گسترش روز افزون مصرف انرژي الکتريکي و با توسعه شبکه هاي انتقال و افزايش تعداد نيروگاه‌هاي شبكه، مساله وقوع اتصال کوتاه در شبکه قدرت هم از لحاظ تعداد دفعات وقوع و هم شدت اثر رخداد، بسيار حائز اهميت شده است. با توسعه شبكه‌هاي توليد و انتقال نيرو و به هم پيوسته شدن خطوط، سطوح اتصال كوتاه شبكه افزايش مي‌يابد و اين مقادير در مورد تاسيسات موجود از حدود قدرت تجهيزات بكار گرفته شده فراتر مي‌روند و در نتيجه ‌بايستي تجهيزات موجود تعويض شوند و در مورد طرح‌هاي آينده، تجهيزات با قدرت بيشتري انتخاب شوند. در عين حال تعويض تجهيزات و انتخاب قدرت هاي بالاتر علاوه بر محدوديت هاي تکنولوژيکي از نظر اقتصادي هم مقرون به صرفه نميباشد.
حذف كامل خطا در سيستم قدرت عملا غيرممكن است. اما كاهش تاثيرات مضر خطا بر روي سيستم با كاهش جريان در حين خطا امكان‌پذير است. براي داشتن عملكرد مداوم و افزايش قابليت اطمينان سيستم‌هاي قدرت لازم است جريان‌هاي خطا در سيستم به مقدار پايين‌تري محدود شوند.
بنابراين، اگر فقط از همين ديدگاه به مسئله بنگريم لزوم كاهش سطوح اتصال کوتاه مشخص مي‌شود و اهميت بررسي روش‌هايي كه كاهش سطوح اتصالکوتاه را سبب مي‌گردند بارزتر مي‌شود. بدين منظور در ادامه اين گزارش ابتدا، به بررسي مبحث اتصال کوتاه در سيستم قدرت پرداخته مي‌شود و جهت مشخص شدن اهميت اين موضوع و اتخاذ راهكار مناسب جهت كاهش اثرات سوء وقوع اتصال‌كوتاه در شبكه قدرت، حادثه اتصال کوتاه در پست انجيرک اراک بررسي خواهد شد. سپس عوامل افزايش سطوح اتصال كوتاه و برخي از روش‌هاي كاهش سطح اتصال‌کوتاه پست‌ها و شبكه که در جهان مورد استفاده قرار گرفته‌اند، بررسي ميشوند.